Transportnummer 48 vaagde een heel gezin weg

Op 26 juni 2015 schreef ik het verhaal: ‘Een klein steentje, maar een groot gebaar’. Het verhaal ging over de herdenkingsstenen in Amersfoort. Op plekken waar mensen hebben gewoond tijdens de oorlog en nooit meer zijn teruggekeerd, omdat ze omgekomen zijn in de meest vreselijke oorden, worden zwarte kleine steentjes geplaatst.

Ik schreef over het verhaal van Eva de Groot-Nooitrust. Samen met haar drie dochters werd zij op transport nummer 48 gezet en  vermoord in Auschwitz. Nu zoveel jaren later komen er herdenkingsstenen voor haar en haar dochters, zodat we haar verhaal  en dat van haar dochters nooit vergeten.

Klaas Kwakman, penningsmeester van Stichting Herdenkingsstenen Amersfoort, had mij uitgenodigd om deze ceremonie bij te wonen. Voor het verhaal van 26 juni had ik hem geïnterviewd en kwam tot de conclusie dat deze man enorm veel respect verdient. Ik ontmoette hem weer in september 2015 en ik zeg het nog een keer: ik heb enorm veel respect voor meneer Kwakman. Hij zet zich bijzonder hard in voor de stichting.

Foto’s ceremonie plaatsing Herdenkingsstenen Eva de Groot-Nooitrust, Eva de Groot, Catherina de Groot en Emma de Groot. 

Deze slideshow vereist JavaScript.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s