Het boek over Kamp Schoorl

Toen ik het Kamp Schoorl bezocht, was ik ook langs Hans Teijgeler gegaan. Hij had een website over Kamp Schoorl gemaakt. Toen ik wegging kreeg ik een boek van hem te leen: Het Kamp Schoorl van Albert Boer. Ik beloofde hem dat ik er een post over zou schrijven. Het heeft veel te lang geduurd, maar ik heb het boek uit. Het was een bijzonder boek. Vooral vanwege de weinig informatie over dit kamp  in vergelijking met andere kampen. Het boek bood veel nieuwe informatie.

Even een korte samenvatting:
In dit boek worden de belevenissen van de gevangenen, vaak in hun eigen woorden weergeven. Dit is gebaseerd op 110 interviews. ‘Schoorl was het begin van een lange lijdensweg voor velen.’ Dit is een belangrijke zin, eigenlijk de rode draad van het verhaal.

Ik wil graag de belangrijke punten qua informatie delen.
-In het boek wordt duidelijk dat het Kamp Schoorl een experimenteel karakter had. Dat verklaarde ook het nog milde gedrag van commandant Berg, die later als een beest te keer ging in Kamp Amersfoort.
-De nazi’s in Kamp Schoorl probeerde uit te vinden hoe in Nederland grote groepen het beste konden worden opgesloten. Daarnaast wilde de nazi’s weten hoe Nederlanders zouden reageren op het bestaan van een concentratiekamp in hun land.  Door het regime niet al te streng te maken, hoopten ze protestacties te voorkomen en ze hoopten elders in het land kampen in te richten die groter en wreder waren en waar ze hun gang konden gaan.

– In Kamp Schoorl hebben ongeveer 1900 mensen gevangen gezeten in 1,5 jaar tijd.  Voor meer dan 1000 gevangen was Kamp Schoorl de voorportaal tot de dood. In het Kamp Schoorl zelf zijn geen doden gevallen, voor zover bekend.

– Bij het kopje strafgevangenen en gijzelaars wordt vermeld dat er al vrij snel verveling toesloeg. Om de tijd te doden ging men aan gymnastiek doen. Ze bedachten ‘paardje rijden’. Kampcommandant Berg vond dit ook mooi. Later deed Berg dit ook in Kamp Amersfoort. Hij ging dan bovenop gevangenen zitten ‘paardje rijden’ en hij gebruikte daarbij zijn rijzweep. Een ex-gevangene van Schoorl zei: ‘Ik heb altijd het rare gevoel gehad dat wij hem dat idee hebben gegeven met ons ‘paardje rijden’.’ ( een quote vanuit het boek.)

Als je meer hierover wilt weten, moet je toch echt het boek lezen. Het is echt de moeite waard.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s