‘Mijn opa heeft in Kamp Erika gevangen gezeten’

Via via kwam ik in contact met Jan Scholten, voorzitter van de werkgroep Tweede Wereldoorlog van de HKO ( Historische Kring Ommen). In mijn hoofd stelde ik me een oudere man voor. Typisch geval van een vooroordeel. Jan Scholten was begin dertig. Hij heeft mij aan veel informatie over Kamp Erika geholpen. Het maakte mij nieuwsgierig waarom Jan Scholten zo druk bezig is met de Tweede Wereldoorlog.

Jan Scholten

Jan Scholten

Waarom ben je zo geïnteresseerd in de Tweede Wereldoorlog?
‘Ja, ik vond het onderwerp vroeger op school al heel interessant. Al die verhalen, ja dat vond ik heel interessant. Ik hoorde een keertje dat mijn opa ook gevochten had in de Tweede Wereldoorlog. Hij heeft ook in een kamp gezeten, maar wilde daar nooit over praten. Dat intrigeerde mij zo, dat ik dat ben gaan uitzoeken. En zo is mijn interesse ontstaan.’

Maar uw opa heeft er dus nooit over gepraat?
‘Nee, hij liet er eigenlijk heel weinig over los. Ik ben de dingen over hem gaan uitzoeken toen ik dezelfde leeftijd als hij had, tijdens de oorlog. Ik vond dit zo interessant, dat ik er meer over ging lezen, films ging kijken en vragen aan mij zelf ging stellen. Bijvoorbeeld: Wat had ik gedaan?’

Wat heb je gevonden over je opa?
‘Waar hij gelegerd was, de gevechten die er allemaal zijn geweest rond Grebbeberg, eigenlijk alle informatie waardoor ik kon reconstrueren waar hij allemaal is geweest. Ook waar hij ondergedoken was, want hij wilde niet werken voor Duitsland. 16 december 1944 werd mijn opa opgepakt tijdens een razzia. Hij is waarschijnlijk verraden door NSB’ers, boeren. Mijn opa kwam toen terecht in Kamp Erika. Hij is daar op een rare manier uitgekomen. Op 14 januari 1945 werd er geschoten op het kamp door jagers. Mijn opa vluchtte met andere mannen een barak in. Hij werd toen geraakt in zijn arm. Een goede vriend van hem werd ook geraakt, maar overleefde het niet. Dat was wel interessant. Als mijn opa 20 cm verder naar links of rechts was geraakt, was ik er niet geweest.’

Hoe ben je dan bij het HKO terecht gekomen?
‘Daar vroeg ik informatie op. Daarnaast vond ik het leuk om mij voor dingen in te zetten, beetje vrijwilligerswerk wat goed was voor mijn CV. Ik kon wel dingen bekwamer maken, beetje de leiding nemen en dingen formuleren. Ik kan daar werken aan bepaalde vaardigheden en er is daar ruimte voor. Zo ben ik bij de werkgroep Tweede Wereldoorlog gekomen. Het is een hobby geworden.’

Zijn er ook mensen van jouw leeftijd bij die werkgroep?
‘ Ik ben wel de jongste, maar een maatje van mij vindt het ook interessant. We zoeken wel eens wat samen uit.’

Is er ook één ding dat je hebt uitgezocht waar je super trots op bent?
‘Nee, maar na 1946 is er geen herdenking meer geweest of iets over Kamp Erika naar voren gekomen. Drie jaar terug is voor het eerst een echte herdenking voor Kamp Erika geweest. Het komt ook meer terug in de media. Ik ben blij dat ik er een steentje aan heb kunnen bijdragen.’

Denk je dat er een einde aan het herdenken komt als er geen overlevenden meer zijn?
‘Ze zeggen van wel hé. Dat als de laatste persoon die het heeft meegemaakt overlijdt, het over is. We kunnen dan alleen nog maar vertrouwen op alles wat is vastgelegd. Toch denk ik dat we voorlopig blijven herdenken. Het heeft natuurlijk invloed gehad op families en dat gaat door op volgende generaties. Maar er komt wel een einde aan.’

Wat is jouw mening over het monument van Kamp Erika?
‘Ik vond het eerst wel heel storend dat het monument zo klein was, slecht onderhouden en noem het allemaal maar op. Maar moet een monument per se iets moois zijn? Dat hoeft van mij niet. Het gaat meer om het verhaal erachter en de aandacht voor het onderwerp. De aandacht ervoor is misschien nog wel belangrijker dan het monument.’

Ik ben met Jan Scholten teruggegaan naar de plek waar Kamp Erika stond. Door zijn informatie ben ik meer te weten gekomen over hoe het kamp precies in elkaar zat.

Dit was de oorspronkelijke ingang van het kamp.

Dit was de oorspronkelijke ingang van het kamp.

IMGP5382

Dit was de oorspronkelijke ingang van het kamp.

Op deze plek stonden de kampbarakken.

Op deze plek stonden de kampbarakken.

Plattegrond Erika.

Plattegrond Erika.

Een gedachte over “‘Mijn opa heeft in Kamp Erika gevangen gezeten’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s